Viering 8 september (Startzondag)

De angst en spanning van iets nieuws beginnen. Iedereen kent wel van die mensen die altijd weer na een vakantie met nieuwe ideeën komen. Dat ze met iets nieuws op de proppen willen komen. Vandaag hebben we nagedacht over de start van een nieuw kerkelijk seizoen. Als uitgangspunt lazen we een passage uit het boek Jesaja (43: 16-21) waar een hymne is opgenomen waarin de eeuwige zegt: Zie, ik ga iets nieuws verrichten, nu ontkiemt het – heb je het nog niet gemerkt?  Daarbij wordt opgemerkt dat je niet vast moeten houden aan het verleden. Opmerkelijk, want voorafgaand aan de tekst staat juist een herinnering aan de exodus van het antieke joodse volk uit Egypte.

De hymne die in naam van Jesaja gecomponeerd is, sloot aan bij één van de liederen die het koor d’Ovonde ten gehore bracht. Zij zongen o.a. het lied I’m going home. Een prachtige black gospel met, voor wie gevoel heeft voor de slavenachtergrond, een grote emotionele kracht. Een lied dat aanzet tot bevrijding en hoop. Zo klonk ook de hymne van Jesaja die we combineerden met het lied Een nieuwe dag van Nick en Simon. Een morgen breekt aan en er schijnt een ander licht. In al deze nummers klinkt het lonken van morgen waarin het ander zou zijn.

Tijdens de overweging stonden we stil bij er iets is in het leven dat telkens weer iets nieuws zich aandient. Soms gewenst, maar soms ook niet gewenst. Een nieuw schooljaar, de afronding van een studie, een wending in de liefde, het verlies van partner, het krijgen van een (klein)kind, etc. Belangrijk is om je niet te laten gijzelen door het verleden. Tegelijk blijft het belangrijk om het verleden te blijven herinneren en te koesteren. Vanuit die basis worden we uitgedaagd om, zo goed of slecht als het gaat, de vleugels te spreiden en mee te gaan naar de morgen waarin alles weer anders is.