Viering 26 januari

Thema: depressie – als het leven niet (meer) zinvol lijkt. Voorganger: Nick Everts / Muzikant: Marc Bruinewoud

Blue Monday, de derde maandag van het jaar dat gezien wordt als de meest depressieve dag, ligt net achter ons. Het idee achter Blue Monday is dat de eerste goede voornemens al mislukt zijn en de overdaad aan gezelligheid rond de feestdagen mensen in een soort gat laten vallen. Echt depressief zou je zoiets misschien niet moeten noemen. Toch gaf het een mooie aanleiding om met elkaar stil te staan bij depressie.

Qua klassieke lezing is gekozen voor psalm 126 die zingt van de bevrijding uit ballingschap van het antieke Joodse volk. Daarnaast klonk het lied ‘Heel zwaar leven’ van Brigitte Kaandorp. Het eerste lied lijkt te zingen over de realiteit dat het uiteindelijk goed komt. Toch is dat niet per se waar. Te midden van een zware ballingschap is dit lied gevormd als een stem tegen de zwaarheid van het bestaan in. Als collectief zong men dit lied in de hoop dat de bevrijding ooit werkelijkheid wordt. Toch zullen er genoeg mensen zijn geweest die te midden van de omstandigheden niet zulke woorden over de lippen kregen.

Het lied van Kaandorp lijkt een andere vertaling te geven van de zwaarheid van het leven. Licht-ironisch en vol zelfspot bezingt zij hoe zwaar het leven valt. Toch voelt iedereen dat achter haar woorden ervaringen van depressiviteit schuilgaan.

In de overdenking werd hierop aangesloten door een ervaringsperspectief voor te lezen van iemand die depressief is. Hierbij merkten we op dat jij, de kerk of de traditie niet te snel moet aankomen met verhalen van het komt wel goed. Vaak is een niet oordelend naast iemand staan, er gewoon voor iemand zijn, het beste wat je voor iemand kunt betekenen. Natuurlijk mag je de hoop in jezelf dat het toch ooit beter wordt voor die ander levend houden.